Βehind my laugh , i'm falling apart 

-Πως εγιναν αυτα τα σημαδια?
-Ειναι πληγες απο μαχη.
(με κοιταξε για πολλη ωρα)
-Με ποιον μαχοσουν?
-Με τον εαυτο μου.

-Γιατι το κανεις αυτο στον εαυτο σου?

-Γιατι μου αξιζει. Μερικες φορες κοιταω για σημαδια στους καρπους των ανθρωπων.Ισως και να ανακαλυψω πως μοιαζουμε.

           Μετα απο το ρημα "αγαπαω" το "ελπιζω" ειναι το πιο ομορφο ρημα στον κοσμο. Για ποιο λογο ζουμε αν οχι για να κανουμε ο ενας για τον αλλο τη ζωη λιγοτερο δυσκολη?  Απο καποιον ειχα ακουσει πως" δεν μπορουμε να κανουμε μεγαλα πραγματα, μοναχα μικρα με μεγαλη αγαπη." Οταν δινω, δινω τον εαυτο μου.
        Kαι εμενα με πειραζει πολυ να βλεπω ποσο αλλαξα αλλα η αλλαγη, αγαπη μου δεν ειναι παντα τοσο εμφανης στα ματια των αλλων. Ειναι στιγμες που σε αλλαζουν για παντα. Η αλλοτε υπερμετρη χαρα σου μετατρεπετε σε φοβο, σε πονο. Η ευτυχια μενει παντα λιγο ομως η αυτοκαταστρωφη διαρκει για περισσοτερο απο οσο νομιζεις ,σε τρωει, σε διαλυει. Δεν ξερεις ουτε εσυ η ιδια πως καταφερες και βγηκες απο αυτο .Πως εφυγες μακρια πρωτου μετατραπεις σε κατι που παντα μισουσες. Η συμπονια ολων μου θυμιζε λεπτο με το λεπτο ποσο ειχες απογοητευσει τον εαυτο σου.
         Δεν ριχνω ευθυνες σε κανεναν. Εγω και μονο εγω αφησα ανθρωπους να μπουνε στην ζωη μου και να την χειριστουν με τον πιο απαισιο τροπο. Δεν εφυγα οταν επρεπε , επρεπε να ζησω για μεγαλο διαστημα στον πατο για να καταφερω να δω το φως.