Εν τελει , το μεγαλυτερο ναρκωτικο ειναι το παθος
η ενταση και η παρορμηση της στιγμης ειναι ικανη να κατανικησει καθε λογικη, και το ξερεις.
Και εγω το ηξερα πως θα ηταν μοναχα για λιγο, το δεχτηκα και ομως απο εκεινη την στιγμη αναζητω κατι ισαξιο του ολο και περισσοτερο
Το σκεφτομουν λοιπον μια απο εκεινες τις νυχτες με το αφορητο κρυο , με την γυμνη μου πλατη ακουμπησμενη στον τοιχο
Ακομη ομως και εκεινες τις μερες που ο ηλιος εκανε τα ματια σου να λαμπουν περισσοτερο απο το συνηθησμενο και κοιτουσαν μονο εμενα
"κανε με να πιστεψω στους ανθρωπους και σου υποσχομai να σε κανω να με ερωτευτεις, μονο ελα" 
Το έχουν αυτό οι άνθρωποι. Μοιάζουν πάντα πιο όμορφοι, την ώρα που φεύγουν

 Μαζεμενες αντιθεσεις οπου και αν κοιταξεις
Ολοι αυτοι που εφυγαν χωρις να τους αποχαιρετησουμε,
εκεινοι που το αποδεχτηκαμε και ισως δεν ξανασυναντησουμε ποτε
Για ολα αυτα που μας λειπουν, και για αυτους που λειπουν
Ακομη και για εκεινο το αρωμα που θελουμε να κρατησουμε στο μυαλο μας και να το ζουμε ξανα και ξανα μεσα απο την μνημη μας
Ισως και εκεινη την αγκαλια που εμοιαζε τοσο διαφορετικη απο ολων των αλλων
ή για τις νυχτες που μας εχουν μεινει αξεχαστες μεσω της ευτυχιας ή μεσω του πονου 

                                                         " But anyway..
                                                                who would fall in love for such a a broken soul like me?"