- To δικο σου ονειρο; -Για αποψε εισαι εσυ.

Ηθελα μοναχα εσενα αποψε
Παντου επικρατει η τρελα ,πραγματικα.
Ομως εγω αποψε, ήθελα μοναχα ενα,να ερθω να σε βρω.

Στεκεσαι εκει, στην ακρη του δρομου. Τα ματια σου λαμπουν στο ελαχιστο φως, και ενα πολλα υποσχομενο χαμογελο προσπαθει να κρυφτει πισω απο την συνηθισμενη σοβαρη εκφραση σου.
Σε λιγο ειμαι στην αγκαλια σου.Σε λιγο, ολα τριγυρω εχουν χαθει, φαίνονται ασημαντα, μικροτερα, λιγότερα.Σε λιγο, τιποτα πια δεν μπορει να με πονεσει, δεν μπορει να με πληγωσει, τιποτα να με φοβισει. Εισαι εσυ μαζι μου Εκει για μενα.

Τα λογια σταματουν και  το χερι σου αγγιζει το προσωπο μου, απομακρύνει τα μαλλια που μου πεφτουν μονιμως μπροστα και με κοιταζεις κατευθειαν στα ματια.

Με  κρατας σιγουρα και δυνατα στην αγκαλια σου, η ζεστη του κορμιου σου ,τα χειλη σου στο λαιμο μου  Όλος μου ο κόσμος.
 
την αλλη στιγμη η παρορμηση μου νικαει καθε αισθηση λογικης και εγωισμου, το κορμι μου κολλημενο πανω στο δικο σου, τα χερια μου τυλιγονται στη μεση σου, ο αερας μου ανακατευει τα μαλλια μα δεν νιωθω πια το κρυο. Η ρυθμικη ανασα σου στα αυτια μου καθως με τραβας και με σφιγγεις ολο και δυνατοτερα ,το μυαλο μου εχει αδειασει ,το μονο που υπαρχει αυτην τη νυχτα ειναι εμεις και το παθος που δεν μπορουμε πλεων να ελεγξουμε, η ηδονη και η δυναμη της στιγμης. Ακουμπάς τη γυμνη μου πλατη στον τοίχο, ολα η τιποτα, ημασταν εκει και αυτο ηταν ο ερωτας, το ενιωθα σε καθε σημειο του κορμιου μου, το ζηλευα στις αγαπημενες μου ταινιες ,το ονειρευομουν κρυφα

θελω να γευτω τις στιγμες κοντα σου γιατι ισως να ειναι οι τελευταιες, ισως να μην υπαρχει αυριο,

Παντα τοσο ομορφα ειναι εδω την νυχτα? ρωταω ακομη ζαλισμενη
Πάντα, μου απαντας και με ξαπλωνεις στο στηθος σου.
Καταλαβα μετα πως δεν ειναι αληθεια.Ηταν υπεροχα τις νυχτες γιατι ησουν εσυ εκει,

Ωρες αργοτερα στριβεις και αναβεις δυο τσιγαρα μου δινεις το ενα. Πες μου πως περνας;
Κι εγω σου λεω. Τις καταρες μου. Τα παραπονα μου.. Τις ατυχιες που με κυνηγουν. φωναζω, Θυμωνω, ποναω, Δε με απασχολει, Μαζι σου ειμαι πραγματικα εγω! εκτεθημενη, αληθινη

Πραγματικα δεν μπορω να θυμηθω ακριβως ποσες φορες φωναξα, και παρακαλεσα απεγνωσμενα μεσα μου για μια ακομη στιγμη μας, οσες και αν περνουσαμε δεν μου εφταναν, ποσες φορες ετρεξα να σε βρω, και ποσες ξεκινησα αλλα δειλιασα στην μεση .Καθομαι για αλλη μια φορα στο δωματιο μονη μου. Μου ελειπαν τα παντα, εισαι σαν ναρκωτικο

Αποψε, ηθελα μοναχα να δω για μια ακομη φορα το πανεμορφο αυτο προσωπο. Ηθελα να σε δω απο μακρια να με περιμένεις στην ακρη του δρομου
Να σε αγγιξω και μετα ας χαθεις, ας φυγεις, ας προσπαθησεις να ξεχασεις. Μονο ελα.

Αποψε ηθελα να κλείσω τα μάτια και να προσποιηθω πως ειμαστε και παλι εκει, μαζι
Αποψε ηθελα να φιλησω, να μιλησω μοναχα σε εσενα
Να σου πω πως μεγαλωσα και ολα φενονται πολυ δυσκολοτερα. Να σου πω πως πιο συχνα χανω παρα κερδιζω, δεν ειμαι πια τοσο αποφασιστικη οσο με θυμασαι Να σου πω πως χανω το κουραγιο μου και μερα με την μερα τρελενομαι, λυγιζω, διαλυομαι
Φοβαμαι, ολους και ολα. Την ζωη που εφυγε και την ζωη που με περιμενει, τις αποφασεις και τα διλημματα

                                                                                                              * Kοκκινο τετραδιο