But in the end, nobody dies from a broken heart

     

Iσως ειναι η ομορφια σου που δεν με αφηνει να φυγω, ισως ειναι οι αναμνησεις που μου χαρισες,οι σκοτεινες κρυες νυχτες και οι ολοφωτες μερες.Ισως ειναι η εικονα της απολυτης τελειωτητας που εχω σχηματισει.Οι αμετρητες φορες που μου εδειξες πως παρ'ολη την αψογη εικονα σου εισαι και εσυ ενας απλος ανθρωπος με αδυναμιες, απωθημενα,ανεκλπηρωτα ονειρα\

.Ηθελα παλι να φωναξω το ονομα σου αγαπη,Ισως ειναι η βαρια ανασα σου στ αυτια μου, ο βρομικος κοσμος που ειχαμε φτιαξει μαζι.Η πολη βαμμενη με το χρωμα των ονειρων μας.Η δικη σου αγκαλια ηταν διαοφορετικη ,περασαν και αλλοι.Γνωρησα και αλλους.τιποτα δεν ειναι το ιδιο. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΟΥΝ,την δικη σου αγκαλια θελω,χρειαζομαι,ερωτευτηκα Ομως ο ερωτας μετατραπηκε σε αρρωστια και η αγαπη σε μισος.Τιποτα δεν προκειτε να παει καλητερα Μπορει το μυαλο μου να ειναι αρρωστο .Το σωμα μου σημαδεμενο. Η ψυχη μου τσακισμενη αλλα τουλαχιστον εγω δεν φοβηθηκα να ζησω