Iσως να ειναι η ηδονη που με κραταει. ο βρωμικος κοσμος που εχουμε φτιαξει οι δυο μας

I'd give my all to have Just one more night with you

Ακομη δεν εχω καταλαβει πως εφτασα στο σημειο να ερχεται στο μυαλο μου αυτος. Το πιο τρομακτικο δεν ειναι το οτι οι τυχαιες στιγμες που περνουσαμε μαζι τριγυρνανε απροσκλητες στο κεφαλι μου μην αφηνοντας με να ηρεμησω ,αλλα το οτι δυστυχως εισαι αυτος που ηθελα τοσο πολυ μα δεν προλαβα να χωρτασω. Τι ομορφα που ακουγοταν τα βηματα σου οταν μας πλησιαζες. Αργα και επιβλητικα.Ισως εμενα να μου φαινοταν μετρωντας τα μεχρι να φτασεις κοντα μου.

Δεν θεωρω τον εαυτο μου τιποτα αλλο απο παρορμητικο .Δεν χανω ευκαιριες Και το πιο σημαντικο?Δεν μετανιωνω για τιποτα. Δεν θα πω πως αυτος ειναι ο ενας. υπηρχαν και αλλοι, θα ερθουν και αλλοι! θα χαθουμε θα ξεχαστουμε .Χρονια μετα θα ειμαστε μια θολη αναμνηση. Η ακομη χειροτερα σαν να μην υπηρξε ποτε εκεινος ο χειμωνας, εκεινο το σκοτεινο παρκο,
Ετυχε καποιες φορες να το επισκεπτω απο τοτε ομως τιποτα δεν φαινοταν ιδιο. Δεν ηθελα να χαλασω την απωλητη,την υπεροχη εικονα που ειχα σχηματησει..

Ηταν το μερος οπου συνειδητοποίησα με δεος το ποσο τρομακτικα ομορφος εισαι.
Το πως λαμπουν τα ματια σου απο ηδονη αλλα και απο στεναχωρια. Αυτα τα υπεροχα ματια.
Ηταν εκει που παρολο που το κρυο με μουδιαζε σαν χιλιαδες μικρες βελονες πανω στο σωμα μου, δεν ηθελα να σε αφησω απο την αγκαλια μου, γιατι δεν ηθελα να χασω ουτε λεπτο απο την μικρη μας στιγμη. Εγω ομως ειδα την ομορφια μεσα στην κολαση του συνηθησμενου και της αδαιφοριας.