Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
  Iσως η δικια μου Iθακη να σου μοιαζει τελικα

        Ποσο θα θελα να σε αγκαλιασω για ακομη μια φορα, θεε μου ποσο! Να σε νιωσω, ποσο μου ελειψαν οι νυχτες μας, χωρις περιορισμους ,μονο αγαπη. Ποσο μου ελειψαν τα ματια σου, μωρο μου εδειχναν oλα οσα μπορουσες να πεις, οτι δηλιαζες να εκφρασεις με λογια ,την απογνωση της καθημερινοτητας, τα ονειρα σου που αναβληθηκαν επαοριστον. Τοσους μηνες μετα, δεν το φανταζομουν και ομως ακομη σε oνειρευομαι, εισαι εδω σε θυμαμαι σαν την πρωτη μερα,.Θα θελα τοσο πολυ να μαθω τι σκεφτεσαι καθε φορα που τυχαινει να αναφερετε το ονομα μου,. Σε σκεφτομαι, καθε βραδυ οταν ξαπλωνω μονη μου για ακομη μια φορα, καθε πρωι οταν ξερω πως καποτε εσυ ησουν εδω και μου χαμογελουσες τοσο αθωα, τι ομορφο αληθεια που ηταν το χαμογελο σου.

        .Ποτε δεν ξανάνιωσα τοσο παθος στην ζωη μου .Ερωτα ναι, παθος ποτε.  Με αγγιζες κ ολα χανοταν. τ ξερεις? μαλλον οχι, δεν προλαβα ποτε να σου το πω. Hλπιζα στην την επομενη φορα. Ποσο παρακαλουσα μεσα μου γι αυτην. Μου αρκουσε να σε βλεπω καταλαβαινεις; Eγω, που παντα εφευγα πριν ξημερωσει με διαφορες καλοφτιαγμενες δικαιολογιες για να μην αναγκαστω να πω καλημερα με κανεναν .Με εσενα ηταν διαφορετικα, παρακαλουσα γι αυτην την καλημερα. Καθε φιλι αποχαιρετισμου ηταν και μια μικρη καταστροφη, με πονουσε ομως ηλπιζα πως ουτε αυτη η νυχτα θα ηταν η τελευταια, πως ειχα ακομη χρονο.

             Αν  μπορουσα να σε δω για μια τελευταια φορα , θα σου ελεγα ολα αυτα που κρατουσα μεσα μου. Δεν ηταν απλα μια συντομη ιστορια, ηταν αγαπη ,ηταν παθος, ηταν η ηδονη. Πως μονο εσυ καταφερες μετα απο τοσο καιρο να με κανεις να ξανανιωσω ζωντανη, να ελπιζω, να ονειρευομαι ,να περιμενω. Δεν ενιωθα πια το κενο των τελευταιων χρονων. Υπηρχε κατι, κατι δυνατο, Θα σου ελεγα πως θα εκανα τα παντα για εμας. Θα περιμεναμε, θα φευγαμε μαζι. Ναι αγαπη μου, μαζι σου θα πηγαινα oπουδηποτε ,θα ειχα οτι ονειρευομουν, στο ορκιζομαι θα το εκανα. Πως καθε φορα που με αγγιζες  ενιωθα  σαν την πρωτη φορα, Εισαι αυτος που μου εδωσε τοσα και ομως δεν προλαβα να χωρτασω. Ποσο πολυ θελω να σε δω για μια τελευταια φορα, να πουμε αντιο οπως θα επρεπε και οχι οπως αναγκαστηκαμε .Ή ακομη και απο μακρια, να δω οτι εισαι καλα, οτι εχεις ολα οσα σου αξιζουν, τοτε ναι, θα εφευγα χαμογελοντας.

                                                                                                                   *Βρηκα το κοκκινο τετραδιο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Και το πρωι πριν φυγεις με τον γνωστο πια αθορυβο τροπο σου, να με ξυπνησεις για να σε αγκαλιασω και να σου πω αντιο Kαι το πρωι, πριν φυγεις για να πας να βρεις εκεινη που λες πως ειναι "ολος σου ο κοσμος" να με ξυπνησεις για να σου πω πως ακομη και αν σε εχει τις ημερες, εγω εκμεταλλευομαι τις νυχτες που γεμιζουν με ερωτα. Kαι ισως μια μερα καταλαβεις πως εμεις μαζι κανουμε το παθος, και αυτο αγαπη μου ειναι το ισχυροτερο ναρκωτικο μεταμεσονυχτια Επειτα θα εξαφανιστεις για λιγο, ως συνηθως , μα θα ερθεις παλι ενα βραδυ για να μου πεις πως ειμαι περιεργο κοριτσι, καταφερνω να σε κανω να με σκεφτεσαι ακομη και δεν ειμαι μερος της καθημερινοτητας σου, δεν σε δεσμευω με υποσχεσεις και αιωνιες αγαπες, δεν ορκιζομαι πως εισαι ο μοναδικος, υπηρχαν και αλλοι ,θα ερθουν και αλλοι και ομως τις ημερες που νιωθεις να πνιγεσαι θες να μιλησεις μονο σε εμενα  Και εγω τοτε θα κατσω να σε ακουσω, και θα σε βοηθησω οσο μπορω γιατι βλεπεις, χαμογελας τοσο...
  Aυτη ειναι λοιπον η γευση των ονειρων?       Μην αγαπας αν δεν μπορεις να αντεξεις τον πονο και το απολητο κενο που θα ερθει με το αντιο.Μην κλεινεις τα ματια στο παρελθον σου,ειναι αυτο που σε εκανε δυνατοτερο.Εχεις τα σημαδια σου για να σου δειχνουν καθε μερα ποσο μακρια καταφερες να φτασεις.Παρε ελπιδα απο το τιποτα και δημιουργησε κατι.         Γιατι λοιπον να ζω με ονειρα αφου στο τελος θα χαθουν?οπως χαθηκε και εκεινο το βραδυ,οπως χαθηκε και το "για παντα" οπως χαθηκαν και οι ελπιδες καποιας που ονειρευοταν πιο πολυ απο οτι ζουσε και ανεπνεε
- To δικο σου ονειρο; -Για αποψε εισαι εσυ. Ηθελα μοναχα εσενα αποψε Παντου επικρατει η τρελα ,πραγματικα. Ομως εγω αποψε, ήθελα μοναχα ενα ,να ερθω να σε βρω. Στεκεσαι εκει, στην ακρη του δρομου. Τα ματια σου λαμπουν στο ελαχιστο φως, και ενα πολλα υποσχομενο χαμογελο προσπαθει να κρυφτει πισω απο την συνηθισμενη σοβαρη εκφραση σου. Σε λιγο ειμαι στην αγκαλια σου.Σε λιγο, ολα τριγυρω εχουν χαθει, φαίνονται ασημαντα, μικροτερα, λιγότερα.Σε λιγο, τιποτα πια δεν μπορει να με πονεσει, δεν μπορει να με πληγωσει, τιποτα να με φοβισει. Εισαι εσυ μαζι μου Εκει για μενα. Τα λογια σταματουν και  το χερι σου αγγιζει το προσωπο μου, απομακρύνει τα μαλλια που μου πεφτουν μονιμως μπροστα και με κοιταζεις κατευθειαν στα ματια. Με  κρατας σιγουρα και δυνατα στην αγκαλια σου, η ζεστη του κορμιου σου ,τα χειλη σου στο λαιμο μου  Όλος μου ο κόσμος.   την αλλη στιγμη η παρορμηση μου νικαει καθε αισθηση λογικης και εγωισμου, το...