Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Sucker love I always find, Someone to bruise and leave behind.

                    M'αρεσουν πολυ αυτες οι απο καρδια  συζητησεις που καταληγεις να χανεις την αισθηση του χρονου βγαζοντας οτι εχεις και δεν εχεις απο μεσα σου oτι σκαρτο συναισθημα, φοβο, αγωνια ,οτιδηποτε εχει καταπιεστει για καιρο και χρειαζεσαι απεγνωσμενα καπου να το πεις, για να φυγει ενα βαρος απο πανω σου.  O "ψυχολογος "συνομιλητης μου παντα εχει κατι καινουριο να μου προτεινει και σχεδον παντα πρως εκπληξη μου ,ειναι η σωστοτερη λυση. Ειναι αληθεια λοιπον, καθε ανθρωπος χρειαζεται καποιον να τον ακουσει, γιατι καλοι οι ψυχολογοι ,καλα και τα χαπια τους ομως σαν την φιλικη συμβουλη δεν εχει.
                       Ολα συνηθως ξεκινουν με ενα τσιγαρο και τελειωνουν με δακρια, στην αρχη πιστευα πως μου εκανε κακο να μιλαω για τα παντα , να εμπιστευτω και να ανοιχτο γιατι εβλεπα ποσο πολυ πονουσε η αληθεια, τωρα ομως ξερω πως καθε ενα απο αυτα τα διακρια στο τελος καθε ψυχοφθορας συζητησης αξιζε.
                      Ο Ν. με κοιτουσε για ωρα, καθομουν με την πλατη στον τοιχο και κοιτουσα την θαλασσα στην πραγματικοτητα δεν την εβλεπα, χιλιαδες πραγματα περνουσαν απο το μυαλο μου. "Ξερεις γιατι σε παραδεχομαι ρε; γιατι εσυ μπορεις να καταφερεις αυτο που θες με οποιοδηποτε τροπο. Εισαι δυνατη οσο και να μην το πιστευεις ,εγω οχι και κοιτα που εφτασα." χαμογελασε. "και θα τελειωσω εγω το τσιγαρο"

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Και το πρωι πριν φυγεις με τον γνωστο πια αθορυβο τροπο σου, να με ξυπνησεις για να σε αγκαλιασω και να σου πω αντιο Kαι το πρωι, πριν φυγεις για να πας να βρεις εκεινη που λες πως ειναι "ολος σου ο κοσμος" να με ξυπνησεις για να σου πω πως ακομη και αν σε εχει τις ημερες, εγω εκμεταλλευομαι τις νυχτες που γεμιζουν με ερωτα. Kαι ισως μια μερα καταλαβεις πως εμεις μαζι κανουμε το παθος, και αυτο αγαπη μου ειναι το ισχυροτερο ναρκωτικο μεταμεσονυχτια Επειτα θα εξαφανιστεις για λιγο, ως συνηθως , μα θα ερθεις παλι ενα βραδυ για να μου πεις πως ειμαι περιεργο κοριτσι, καταφερνω να σε κανω να με σκεφτεσαι ακομη και δεν ειμαι μερος της καθημερινοτητας σου, δεν σε δεσμευω με υποσχεσεις και αιωνιες αγαπες, δεν ορκιζομαι πως εισαι ο μοναδικος, υπηρχαν και αλλοι ,θα ερθουν και αλλοι και ομως τις ημερες που νιωθεις να πνιγεσαι θες να μιλησεις μονο σε εμενα  Και εγω τοτε θα κατσω να σε ακουσω, και θα σε βοηθησω οσο μπορω γιατι βλεπεις, χαμογελας τοσο...
  Aυτη ειναι λοιπον η γευση των ονειρων?       Μην αγαπας αν δεν μπορεις να αντεξεις τον πονο και το απολητο κενο που θα ερθει με το αντιο.Μην κλεινεις τα ματια στο παρελθον σου,ειναι αυτο που σε εκανε δυνατοτερο.Εχεις τα σημαδια σου για να σου δειχνουν καθε μερα ποσο μακρια καταφερες να φτασεις.Παρε ελπιδα απο το τιποτα και δημιουργησε κατι.         Γιατι λοιπον να ζω με ονειρα αφου στο τελος θα χαθουν?οπως χαθηκε και εκεινο το βραδυ,οπως χαθηκε και το "για παντα" οπως χαθηκαν και οι ελπιδες καποιας που ονειρευοταν πιο πολυ απο οτι ζουσε και ανεπνεε
- To δικο σου ονειρο; -Για αποψε εισαι εσυ. Ηθελα μοναχα εσενα αποψε Παντου επικρατει η τρελα ,πραγματικα. Ομως εγω αποψε, ήθελα μοναχα ενα ,να ερθω να σε βρω. Στεκεσαι εκει, στην ακρη του δρομου. Τα ματια σου λαμπουν στο ελαχιστο φως, και ενα πολλα υποσχομενο χαμογελο προσπαθει να κρυφτει πισω απο την συνηθισμενη σοβαρη εκφραση σου. Σε λιγο ειμαι στην αγκαλια σου.Σε λιγο, ολα τριγυρω εχουν χαθει, φαίνονται ασημαντα, μικροτερα, λιγότερα.Σε λιγο, τιποτα πια δεν μπορει να με πονεσει, δεν μπορει να με πληγωσει, τιποτα να με φοβισει. Εισαι εσυ μαζι μου Εκει για μενα. Τα λογια σταματουν και  το χερι σου αγγιζει το προσωπο μου, απομακρύνει τα μαλλια που μου πεφτουν μονιμως μπροστα και με κοιταζεις κατευθειαν στα ματια. Με  κρατας σιγουρα και δυνατα στην αγκαλια σου, η ζεστη του κορμιου σου ,τα χειλη σου στο λαιμο μου  Όλος μου ο κόσμος.   την αλλη στιγμη η παρορμηση μου νικαει καθε αισθηση λογικης και εγωισμου, το...