Letters written in blood

           Εαν ολα ειναι καλα θα σου δειξω αυτο το κειμενο και την εικονα και θα σου πω "το θυμασαι "? εισαι εσυ αγαπη μου, εσυ που παλευες με τους εσωτερικους σου δαιμονες τοσους μηνες, με ολα σου τα μεσα, με καθε δυναμη που σου ειχε απομεινει και δυστυχως, εσυ που εχασες.Θυμασαι οταν σου κρατουσα το χερι και σου ελεγα "φτανουμε" δεν θα σε αφησω ετσι, ποτε! το υποσχεθηκα .Εσυ που ησουν τοσο μονη, πονουσες οσο τιποτα, και ομως μας χαμογελουσες καθε πρωι με το πιο παραπλανητικο χαμογελο και συζητουσες με τις ωρες τα δικα μας προβληματα, τοσο ασημαντα μπροστα σε αυτα που περνουσες εσυ διπλα μας καθε μερα, αθορυβα.

       Θυμωνω με τον εαυτο μου που δεν καταλαβα απο την αρχη πως κατι πηγαινε τοσο λαθος, εγω που μεγαλωσα βλεποντας τις αλλαγες και το βλεμα σου να σκοτεινιαζει με τον καιρο, τις στιγμες που εκρυβες το σωμα σου με καθε ευκαιρια, που αποτραβιωσουν οταν μιλουσαμε για τους μεγαλους ερωτες και τις απωλειες αυτων. Και τωρα περιμενω να μαθω απο τους τριτους που δεν εχουν ιδεα το ποσο καλο μας εκανες , να μου πουν εαν θα καταφερω να σου ξαναμιλησω, να σε ξανακουσω , να σε ξαναδω

             Δεν ξερω την εκβαση που θα παρουν τα γεγονοτα, το μονο που ξερω ειναι πως εσενα δεν θα αντεξω να σε χασω για τιποτα! ποιος θα ειναι μαζι μου ρε γαμωτο; ποιος θα με ακουει καθε βραδυ χωρις να κουραζεται να μου επισημαινει παντα τα ιδια, με ποιον θα μαλωνω ξερωντας πως εχω αδικο; Επρεπε να το ειχαμε καταλαβει, να ειχαμε δωσει σημασια σε οσα δεν ελεγες και στον τροπο που μας κοιτουσες οταν γελουσαμε