Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
    What happened so far.  
     
  Eχει παρα περασει η ωρα, ελεγα να κοιμηθω για λιγο μιας και ο καιρος μου χαλαει την διαθεση, δεν εχω τιποτα να διαβασω και αυριο εχω σχολη ,αλλα τελευταια στιγμη  αποφασισα να κανω εναν καφε και να κατσω να γραψω. Εχω σταματησει να ασχολουμε τοσο ενθερμα με το blog μου τους τελευταιους μηνες, ισως γιατι ολα μου πανε καλα ή τουλαχιστον τιποτα τοσο ασχημο δεν μου συμβαινει για να το βγαλω απο μεσα μου εδω. Εχω καταλαβει πια οτι η μονη μου εμπνευση ειναι οταν ειμαι πραγματικα χαλια πραγμα που συνεβενε πολυ συχνα .Επιδη ομως εχω αποφασισει να σταματησω να ειμαι αχαριστη δεν εχω για τιποτα να παραπονεθω αυτη την φορα.

  Νομιζω οτι καθε χρονο τετοιες μερες ειμαι λιγακι πιο χαρουμενη απο τις υπολοιπες γιατι παρολο που δεν πιστευω αρκετα, τα Χριστουγεννα μου φερνουν παντα μια αλλη διαθεση, πιο ευχαριστη. Εχω αρχισει λοιπον να σχεδιαζω ξανα , κατι που ειχα παραμελησει πολυ καιρο , εχω αγορασει οτι ηθελα να αγορασω και προσπαθω να βρω να κανω μια ριζικη αλλαγη στην εμφανιση μου (ειναι πιο τρομακτικο απο οτι ακουγετε) Αποφασισα να ψαχτω και για πανεπιστημια στο εξωτερικο (μιας και το μονο που μπορω να κανω στην ελλαδα ως σχεδιαστρια μοδας ειναι μαλλον να στολιζω την βιτρινα του pull&bear πραγμα που δεν προτιθεμαι να κανω.)τα παω αρκετα καλα και εκει αν εξαιρεσουμε οτι το πρωτο πανεπιστημιο που αποφασισε να με δεχθει σε μαθηματα ηταν ενα που εκανα αιτηση για την πλακα μου και μονο στην Αυστραλια. Αν ειναι ποτε δυνατον! επρεπε να δειξω  το γραμμα της αποδοχης σε ολους μου τους φιλους για να το πιστεψουν. Η Αγγλια ειναι η μονη που με ενδιαφερει εδω που τα λεμε. Σκεφτομαι οτι θελω να παω και ενα μεγαλο ταξιδι καποια στιγμη, καπου εκτως των συνηθισμενων αλλα 1ον δεν εχω βρει ακομη προορισμο και 2ον και να βρω προορισμο εχω θεσει τους στοχους μου τοσο ψηλα που μαλλον θα πρεπει να πουλησω κανενα σπιτι για να το καταφερω.
Α! και καποια στιγμη πρεπει να σταματησω επιτελους να χρηματοδοτω τοσο ενθερμα την marlboro γιατι δεν με βλεπω καλα.

                                                                                                                      νομιζω πως μολις εγραψα το πρωτο μη-καταθλιπτικο κειμενο εδω και δυο χρονια
      that was all i think.
                                                                                                                   καληνυχτα!~
                                                                       

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Και το πρωι πριν φυγεις με τον γνωστο πια αθορυβο τροπο σου, να με ξυπνησεις για να σε αγκαλιασω και να σου πω αντιο Kαι το πρωι, πριν φυγεις για να πας να βρεις εκεινη που λες πως ειναι "ολος σου ο κοσμος" να με ξυπνησεις για να σου πω πως ακομη και αν σε εχει τις ημερες, εγω εκμεταλλευομαι τις νυχτες που γεμιζουν με ερωτα. Kαι ισως μια μερα καταλαβεις πως εμεις μαζι κανουμε το παθος, και αυτο αγαπη μου ειναι το ισχυροτερο ναρκωτικο μεταμεσονυχτια Επειτα θα εξαφανιστεις για λιγο, ως συνηθως , μα θα ερθεις παλι ενα βραδυ για να μου πεις πως ειμαι περιεργο κοριτσι, καταφερνω να σε κανω να με σκεφτεσαι ακομη και δεν ειμαι μερος της καθημερινοτητας σου, δεν σε δεσμευω με υποσχεσεις και αιωνιες αγαπες, δεν ορκιζομαι πως εισαι ο μοναδικος, υπηρχαν και αλλοι ,θα ερθουν και αλλοι και ομως τις ημερες που νιωθεις να πνιγεσαι θες να μιλησεις μονο σε εμενα  Και εγω τοτε θα κατσω να σε ακουσω, και θα σε βοηθησω οσο μπορω γιατι βλεπεις, χαμογελας τοσο...
  Aυτη ειναι λοιπον η γευση των ονειρων?       Μην αγαπας αν δεν μπορεις να αντεξεις τον πονο και το απολητο κενο που θα ερθει με το αντιο.Μην κλεινεις τα ματια στο παρελθον σου,ειναι αυτο που σε εκανε δυνατοτερο.Εχεις τα σημαδια σου για να σου δειχνουν καθε μερα ποσο μακρια καταφερες να φτασεις.Παρε ελπιδα απο το τιποτα και δημιουργησε κατι.         Γιατι λοιπον να ζω με ονειρα αφου στο τελος θα χαθουν?οπως χαθηκε και εκεινο το βραδυ,οπως χαθηκε και το "για παντα" οπως χαθηκαν και οι ελπιδες καποιας που ονειρευοταν πιο πολυ απο οτι ζουσε και ανεπνεε
- To δικο σου ονειρο; -Για αποψε εισαι εσυ. Ηθελα μοναχα εσενα αποψε Παντου επικρατει η τρελα ,πραγματικα. Ομως εγω αποψε, ήθελα μοναχα ενα ,να ερθω να σε βρω. Στεκεσαι εκει, στην ακρη του δρομου. Τα ματια σου λαμπουν στο ελαχιστο φως, και ενα πολλα υποσχομενο χαμογελο προσπαθει να κρυφτει πισω απο την συνηθισμενη σοβαρη εκφραση σου. Σε λιγο ειμαι στην αγκαλια σου.Σε λιγο, ολα τριγυρω εχουν χαθει, φαίνονται ασημαντα, μικροτερα, λιγότερα.Σε λιγο, τιποτα πια δεν μπορει να με πονεσει, δεν μπορει να με πληγωσει, τιποτα να με φοβισει. Εισαι εσυ μαζι μου Εκει για μενα. Τα λογια σταματουν και  το χερι σου αγγιζει το προσωπο μου, απομακρύνει τα μαλλια που μου πεφτουν μονιμως μπροστα και με κοιταζεις κατευθειαν στα ματια. Με  κρατας σιγουρα και δυνατα στην αγκαλια σου, η ζεστη του κορμιου σου ,τα χειλη σου στο λαιμο μου  Όλος μου ο κόσμος.   την αλλη στιγμη η παρορμηση μου νικαει καθε αισθηση λογικης και εγωισμου, το...